ต่างคนต่างเบื่อ

Friday 29 August 2008 at 21:36 (เขียนไปเรื่อย) ()


ความรู้สึกที่ลูกเบื่อแม่ หรือแม่เบื่อลูก
เป็นเรื่องปกติค่ะ

ไม่มีใครสมบูรณ์แบบ
แต่คงจะต้องยอมรับว่า
ต่างฝ่าย ลึกๆในใจแล้ว
ก็คงจะต้องการความสมบูรณ์แบบด้วยกันทั้งคู่

แม่ก็อาจจะถือว่า “ชั้นเป็นแม่เธอนะ..ทำไมไม่เชื่อกันบ้าง”

ส่วนลูกก็ … ” ทำตามหรือไม่ทำตามก็เหมือนกัน
ไม่รู้จะพูดไปทำไม อธิบายไปก็เสียเวลาเปล่าๆ
.. ยังไงก็โดนด่าอยู่ดี

เพราะเป็นทั้งลูก และเป็นทั้งแม่
เลยรู้ดีว่า
เป็นเด็ก ก็ไม่ใช่ง่าย
แต่เป็นแม่(ที่ดี) ก็ยากยิ่งนัก

การปั้นคนทั้งคนให้เข้ารูปเข้ารอย
ใครว่าใช่เรื่องหมูๆ
ต้องอาศัยทั้งความรัก และความอดทน
ผสมผสานกันให้ดี
เพื่อสร้างคนที่เราให้กำเนิดมาให้เป็นคนดี
และสามารถอยู่ในสังคม
.. ที่มีแต่เรื่องวุ่นวายในปัจจุบันนี้ ได้อย่างมีความสุข
โดยไม่ต้องไปเบียดเบียนใคร

การลงโทษโดยการห้ามทำในสิ่งที่เราชอบทำนั้น
บางครั้ง ก็เป็นเรื่องจำเป็นนะคะ
หรืออย่างที่เรียกกันว่า Time-Out
คือการแยกลูกออกจาก scene
หรือกันออกจากกิจกรรมที่ทำอยู่
เพื่อให้ลูกสงบ โดยการจำกัดพื้นที่
หรือจำกัดสิทธิ์บางอย่าง
แต่ไม่ควรใช้ความรุนแรงเข้ามาร่วมด้วย

ลองพยายามทำความเข้าใจดูมั้ยคะ
ว่าหากเป็นเรา เจอสถานการณ์แบบที่แม่เจอ
เราจะทำอย่างไร
เราจะควบคุมอารมณ์ได้ดีกว่าแม่มั้ย

เด็ก สามารถเรียนรู้ที่จะประเมินสถานการณ์ต่างๆได้เป็นอย่างดี
และบางครั้ง ก็อาจควบคุมแม่ได้ โดยที่แม่ไม่ทันรู้ตัวด้วยซ้ำ
เด็กที่เจอปัญหา แล้วสามารถแก้ไข ไม่ว่าจะด้วยตนเอง
หรือจากความช่วยเหลือของคนในครอบครัว
โตขึ้น จะต้องสามารถแก้ปัญหาที่เจอในชีวิตประจำวัน
ได้เป็นอย่างดีแน่นอน

ใจเย็นๆ นะคะ
อย่าคิดมาก
แม่น่ะรักลูกเสมอ
แต่บางครั้ง ความอดทนก็มีขีดจำกัด
ลองมองแม่ในอีกแง่มุมหนึ่ง
ที่ไม่ใช่ในจังหวะชีวิตที่แม่ก้าวร้าว และลูกโกรธเกรี้ยว

ขอให้อารมณ์ดี และมีความสุขค่ะ

รักแม่ให้มากๆนะคะ