เขียนไว้..บนผืนทราย
มีคน 2 คนเป็นเพื่อนกัน…
ร่วมเดินทางไปในทะเลทราย…
ระหว่างทาง…เกิดโต้เถียงขัดแย้งไม่เข้าใจกัน
เพื่อนคนหนึ่ง…พลั้งลงมือ…ตบหน้าอีกฝ่าย !!!
คนถูกทำร้าย…เจ็บปวด…แต่ไม่เอ่ยวาจา…
กลับเขียนลงบนผืนทรายว่า
“วันนี้…ฉันถูกเพื่อนรักตบหน้า”
พวกเขายังคงเดินทางต่อ…กระทั่งถึงแหล่งน้ำ
พวกเขาตัดสินใจอาบน้ำ…ชำระกาย…
พลันคนที่ถูกตบหน้ากลับจมน้ำ…
เพื่อนอีกคนไม่รั้งรอ…เข้าช่วยชีวิต…
คนรอดตาย…ยังคงไม่เอ่ยวาจา…
กลับสลักลงไปบนหินใหญ่…
“วันนี้…เพื่อนรักช่วยชีวิตฉันไว้”
อีกคนไม่เข้าใจ…ถามว่า…
“เมื่อถูกฉันตบหน้า…เธอเขียนลงทราย…
แล้วทำไมเมื่อครู่…ต้องสลักบนหิน”
อีกคนยิ้มพราย…กล่าวตอบ
“เมื่อถูกเพื่อนรักทำร้าย…เราควรเขียนมันไว้บนทราย
ซึ่งสายลมแห่งการให้อภัย…
จะทำหน้าที่พัดผ่าน…ลบล้างไม่เหลือ
แต่เมื่อมีสิ่งที่ดีมากมาย…บังเกิด
เราควรสลักไว้บนก้อนหินแห่งความทรงจำในหัวใจ…
ซึ่งจะไม่มีสายลมแรงเพียงใด…ลบล้างทำลาย….”
คิดว่า…ไม่ว่าใคร
คงอยากจะทำได้ เช่นเพื่อนที่แสนดีคนนี้
…ที่จะจดจำไว้ เพียงสิ่งที่ดี
และพยายามอดทน และอดกลั้น…
เลิก การจองล้าง จองผลาญ
หรือมีจิตใจผูกเจ็บพยาบาท
และนำไปสู่…การให้อภัย
ลองให้อภัยคนที่คุณเกลียดชังดูสักครั้ง
แล้วคุณจะได้ชัยชนะที่ยิ่งใหญ่กลับมา
นั่นคือการที่เราสามารถชนะใจตัวเอง
การชนะใจตัวเอง จะนำมาซึ่งความสุข
ไม่เพียงแต่ของเราเองเท่านั้น
แต่ ของคนรอบข้างอีกหลายๆคน
แต่นั่นแหละนะ มันยากมากๆ
แต่ก็ยังคงมีความเชื่อว่า มันเป็นไปได้
หากเราพยายามมากเพียงพอ
การอยู่ร่วมกัน อย่างสันติสุข
มีเคล็ดลับง่ายๆ คือ
“เลือกจดจำ สิ่งที่ดีงาม ซึ่งผู้อื่นมอบให้
และ เลือกที่จะลืม และให้อภัย
เมื่อมีผู้กระทำผิดต่อเรา”
พูดง่าย แต่อาจจะทำยาก
โดยเฉพาะการ “ทำใจ”
แต่ไม่มีอะไรหรอก ที่คนเราจะทำไม่ได้
หากตั้งใจจริง
..เชื่อตัวเองซีคะ
