Home is Where the Heart is

รายการโทรทัศน์ช่วงค่ำทุกวันพุธ ตอน 2 ทุ่มครึ่ง

พวกเรา ( แม่กับเจ้าแฝด) จะคอยดูรายการ “เกมซ่าท้ากึ๋น” กันค่ะ

เสียดายที่บอกน้องสาวช้าไป

หลานๆ เลยได้ดูรายการของเมื่อคืนเป็นตอนแรก

ถ้าได้ดูของอาทิตย์ก่อนจะฮามากกว่าของเมื่อคืนมากเลย

โดยเฉพาะอย่างยิ่งตอนที่เด็กตัวเล็กๆ แสดงเดี่ยว

เป็นทั้งบาทหลวง เป็นเค้ก แถมยังเอาขาทั้ง 2 ข้าง

แปลงร่างเป็นคู่บ่าวสาวอีกด้วย

ไม่รู้คิดได้ยังไง

เก่งจริงๆค่ะ

ขอบคุณภาพจาก http://modernine.mcot.net

ใครที่ยังไม่เคยดูรายการที่ว่านี้

พุธหน้าอย่าพลาดนะคะ

แต่คืนนี้ เวลาเดียวกัน ก็มีรายการดีๆ สำหรับเด็ก

อีกรายการหนึ่ง ทางช่อง 9 อีกเช่นเคย

คือรายการ Beyond Tomorrow ฉลาดล้ำโลก

ที่มาแทนรายการ Mega clever

เรามาดูพร้อมๆกันนะคะ เพื่อจะได้มีความรู้

และสร้างความตระหนักด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี

ซึ่งจำเป็นสำหรับทั้งเด็ก และผู้ใหญ่เลยค่ะ

ทุกวันนี้ ทุกคนต่างก็มีหน้าที่ด้วยกันทั้งนั้น

ไม่ว่าจะเป็นเด็กหรือผู้ใหญ่

เด็กมีหน้าที่เรียน

ก็ต้องรับผิดชอบเรื่องการเรียนของตัวเองไปให้ดี

ผู้ใหญ่มีหน้าที่การงานที่จะต้องทำ

ก็ทำไปให้ได้ผลงานที่ดีออกมา

บางคนก็ว่างานเยอะเกินไป

ภาระมีมากมายเหลือเกิน

บางคนก็มีงานน้อยนิด หรือไม่มีอะไรให้ต้องรับผิดชอบ

เวลาก็มี 24 ชั่วโมงเท่าๆกัน

แล้วทำไมบางครั้ง ถึงรู้สึกเหมือนกับมันไม่พอ

สิ่งที่พบ ที่เห็น และพบเจอ

ทำให้เห็นความแตกต่างชัดเจนขึ้นมาก

นั่นคือภาระที่แตกต่างกัน

บางคนมีภาระอันน้อยนิดก็คิดว่ามากแล้ว

บางคนมีภาระอันมากมาย

แต่ไม่บ่นให้ใครคิดว่าไม่มีปัญญา

บางคนก็วิ่งหาภาระใส่ตัว

.. อย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย

และบางคนก็เพิกเฉยกับภาระที่ต้องจัดการ

หรือหลีกเลี่ยงการมีส่วนร่วมในการรับผิดชอบ

ก็มีบ้าง บางครั้ง ที่อาจจะรู้สึกน้อยใจในโชคชะตา

เพราะสิ่งที่พยายามทำอย่างสุดความสามารถในตอนนี้

ก็คือหน้าที่ของ “แม่“

แม่ของเด็กแฝดสาม อายุ 13ปี

วัยที่จะเริ่มต้นก้าวเท้าเข้าสู่วัยรุ่นตอนต้น

วัยสุดแสบแสนลวดลาย

ที่บางครั้งเหมือนจะเข้าใจไปทุกเรื่อง

แต่บางทีก็ทำไม่รู้ไม่ชี้ ตีหน้าเซ่อซะงั้น

แต่ก่อนยังมีก๋งให้ช่วยจัดการให้ได้บ้าง

แต่ก๋งก็เสียไปเกือบ 2 ปีแล้ว

เลยไม่รู้จะเอาลูกไปหย่อนลงตรงไหนได้อีก

ที่ลูกมีความสุขได้โดยไม่ต้องพึ่งพาแม่

ตอนจับแยกเจ้าคนกลางไปนอนบ้านก๋ง

ก๋งบอกว่าไม่เห็นจะดื้อเลย น่ารักมาก

ตื่นแต่เช้า อาบน้ำแต่งชุดนักเรียนเสร็จแล้ว

ถึงจะไปปลุกก๋งไปอาบน้ำ แล้วออกไปกินแต่เตี้ยมกัน

ก่อนจะส่งไปโรงเรียน

ทำไมเวลาอยู่กับแม่ ถึงได้ปลุกยากเย็นแสนเข็ญ

เกี่ยงกันลุกจากที่นอนได้ทุกเช้าก็ไม่รู้

เวลาจะนอนก็แสนจะดึก แม่ไม่โวยก็ไม่นอนเด็ดขาด

เฮ้อออออออ….

ตอนยังเป็นเด็กทารก ก็คิดว่าเหนื่อยยากหนักหนาแล้ว

แต่ที่ไหนได้.. ยิ่งโต แม่ยิ่งเหนื่อย

เหนื่อยกับการพูดซ้ำๆ อย่างที่แม่ไม่เคยชอบเลย

-การบ้านมีกี่อย่าง

-รายงานสังคมเสร็จแล้วหรือยัง

-สอบเคมีเป็นยังไงบ้าง ทำได้รึเปล่า

-เมื่อไหร่จะสอบโครงงานวิทย์

แบ่งงานกันกับเพื่อนๆ ดีแล้วหรือยัง

-จะสอบไล่แล้ว ยังมีงานค้างอยู่มั้ย

-จัดตารางสอนแล้วยังลูก

ฯลฯ

หรือว่าแม่วุ่นวายมากไปก็ไม่รุ

อย่างไรก็ดี

จากการที่เรามีการประชุมกันอยู่เรื่อยๆ ระหว่างแม่ -ลูก

ถึงแม้จะมีการแหกกฏกันไปบ้าง (ไม่ว่าแม่ หรือลูก )

คงจะต้องมาตกลงกันอีกเรื่องแล้วล่ะ

ก็เรื่องของ “หน้าที่” ของแต่ละคนไง

และเรื่องของการเคารพความคิดเห็นของแต่ละคนอีกด้วย

ไม่อย่างนั้น.. เห็นที แม่จะต้องหลบไปพักร้อนบ้างแล้วล่ะ

เหอะเหอะ

หาซื้อได้ที่ไหน

“ความไว้วางใจ”

… ช่วยบอกเขาที

ความรู้สึกที่ลูกเบื่อแม่ หรือแม่เบื่อลูก
เป็นเรื่องปกติค่ะ

ไม่มีใครสมบูรณ์แบบ
แต่คงจะต้องยอมรับว่า
ต่างฝ่าย ลึกๆในใจแล้ว
ก็คงจะต้องการความสมบูรณ์แบบด้วยกันทั้งคู่

แม่ก็อาจจะถือว่า “ชั้นเป็นแม่เธอนะ..ทำไมไม่เชื่อกันบ้าง”

ส่วนลูกก็ … ” ทำตามหรือไม่ทำตามก็เหมือนกัน
ไม่รู้จะพูดไปทำไม อธิบายไปก็เสียเวลาเปล่าๆ
.. ยังไงก็โดนด่าอยู่ดี ”

เพราะเป็นทั้งลูก และเป็นทั้งแม่
เลยรู้ดีว่า
เป็นเด็ก ก็ไม่ใช่ง่าย
แต่เป็นแม่(ที่ดี) ก็ยากยิ่งนัก

การปั้นคนทั้งคนให้เข้ารูปเข้ารอย
ใครว่าใช่เรื่องหมูๆ
ต้องอาศัยทั้งความรัก และความอดทน
ผสมผสานกันให้ดี
เพื่อสร้างคนที่เราให้กำเนิดมาให้เป็นคนดี
และสามารถอยู่ในสังคม
.. ที่มีแต่เรื่องวุ่นวายในปัจจุบันนี้ ได้อย่างมีความสุข
โดยไม่ต้องไปเบียดเบียนใคร

การลงโทษโดยการห้ามทำในสิ่งที่เราชอบทำนั้น
บางครั้ง ก็เป็นเรื่องจำเป็นนะคะ
หรืออย่างที่เรียกกันว่า Time-Out
คือการแยกลูกออกจาก scene
หรือกันออกจากกิจกรรมที่ทำอยู่
เพื่อให้ลูกสงบ โดยการจำกัดพื้นที่
หรือจำกัดสิทธิ์บางอย่าง
แต่ไม่ควรใช้ความรุนแรงเข้ามาร่วมด้วย

ลองพยายามทำความเข้าใจดูมั้ยคะ
ว่าหากเป็นเรา เจอสถานการณ์แบบที่แม่เจอ
เราจะทำอย่างไร
เราจะควบคุมอารมณ์ได้ดีกว่าแม่มั้ย

เด็ก สามารถเรียนรู้ที่จะประเมินสถานการณ์ต่างๆได้เป็นอย่างดี
และบางครั้ง ก็อาจควบคุมแม่ได้ โดยที่แม่ไม่ทันรู้ตัวด้วยซ้ำ
เด็กที่เจอปัญหา แล้วสามารถแก้ไข ไม่ว่าจะด้วยตนเอง
หรือจากความช่วยเหลือของคนในครอบครัว
โตขึ้น จะต้องสามารถแก้ปัญหาที่เจอในชีวิตประจำวัน
ได้เป็นอย่างดีแน่นอน

ใจเย็นๆ นะคะ
อย่าคิดมาก
แม่น่ะรักลูกเสมอ
แต่บางครั้ง ความอดทนก็มีขีดจำกัด
ลองมองแม่ในอีกแง่มุมหนึ่ง
ที่ไม่ใช่ในจังหวะชีวิตที่แม่ก้าวร้าว และลูกโกรธเกรี้ยว

ขอให้อารมณ์ดี และมีความสุขค่ะ

รักแม่ให้มากๆนะคะ