Home is Where the Heart is

ทุกวันนี้ ทุกคนต่างก็มีหน้าที่ด้วยกันทั้งนั้น

ไม่ว่าจะเป็นเด็กหรือผู้ใหญ่

เด็กมีหน้าที่เรียน

ก็ต้องรับผิดชอบเรื่องการเรียนของตัวเองไปให้ดี

ผู้ใหญ่มีหน้าที่การงานที่จะต้องทำ

ก็ทำไปให้ได้ผลงานที่ดีออกมา

บางคนก็ว่างานเยอะเกินไป

ภาระมีมากมายเหลือเกิน

บางคนก็มีงานน้อยนิด หรือไม่มีอะไรให้ต้องรับผิดชอบ

เวลาก็มี 24 ชั่วโมงเท่าๆกัน

แล้วทำไมบางครั้ง ถึงรู้สึกเหมือนกับมันไม่พอ

สิ่งที่พบ ที่เห็น และพบเจอ

ทำให้เห็นความแตกต่างชัดเจนขึ้นมาก

นั่นคือภาระที่แตกต่างกัน

บางคนมีภาระอันน้อยนิดก็คิดว่ามากแล้ว

บางคนมีภาระอันมากมาย

แต่ไม่บ่นให้ใครคิดว่าไม่มีปัญญา

บางคนก็วิ่งหาภาระใส่ตัว

.. อย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย

และบางคนก็เพิกเฉยกับภาระที่ต้องจัดการ

หรือหลีกเลี่ยงการมีส่วนร่วมในการรับผิดชอบ

ก็มีบ้าง บางครั้ง ที่อาจจะรู้สึกน้อยใจในโชคชะตา

เพราะสิ่งที่พยายามทำอย่างสุดความสามารถในตอนนี้

ก็คือหน้าที่ของ “แม่“

แม่ของเด็กแฝดสาม อายุ 13ปี

วัยที่จะเริ่มต้นก้าวเท้าเข้าสู่วัยรุ่นตอนต้น

วัยสุดแสบแสนลวดลาย

ที่บางครั้งเหมือนจะเข้าใจไปทุกเรื่อง

แต่บางทีก็ทำไม่รู้ไม่ชี้ ตีหน้าเซ่อซะงั้น

แต่ก่อนยังมีก๋งให้ช่วยจัดการให้ได้บ้าง

แต่ก๋งก็เสียไปเกือบ 2 ปีแล้ว

เลยไม่รู้จะเอาลูกไปหย่อนลงตรงไหนได้อีก

ที่ลูกมีความสุขได้โดยไม่ต้องพึ่งพาแม่

ตอนจับแยกเจ้าคนกลางไปนอนบ้านก๋ง

ก๋งบอกว่าไม่เห็นจะดื้อเลย น่ารักมาก

ตื่นแต่เช้า อาบน้ำแต่งชุดนักเรียนเสร็จแล้ว

ถึงจะไปปลุกก๋งไปอาบน้ำ แล้วออกไปกินแต่เตี้ยมกัน

ก่อนจะส่งไปโรงเรียน

ทำไมเวลาอยู่กับแม่ ถึงได้ปลุกยากเย็นแสนเข็ญ

เกี่ยงกันลุกจากที่นอนได้ทุกเช้าก็ไม่รู้

เวลาจะนอนก็แสนจะดึก แม่ไม่โวยก็ไม่นอนเด็ดขาด

เฮ้อออออออ….

ตอนยังเป็นเด็กทารก ก็คิดว่าเหนื่อยยากหนักหนาแล้ว

แต่ที่ไหนได้.. ยิ่งโต แม่ยิ่งเหนื่อย

เหนื่อยกับการพูดซ้ำๆ อย่างที่แม่ไม่เคยชอบเลย

-การบ้านมีกี่อย่าง

-รายงานสังคมเสร็จแล้วหรือยัง

-สอบเคมีเป็นยังไงบ้าง ทำได้รึเปล่า

-เมื่อไหร่จะสอบโครงงานวิทย์

แบ่งงานกันกับเพื่อนๆ ดีแล้วหรือยัง

-จะสอบไล่แล้ว ยังมีงานค้างอยู่มั้ย

-จัดตารางสอนแล้วยังลูก

ฯลฯ

หรือว่าแม่วุ่นวายมากไปก็ไม่รุ

อย่างไรก็ดี

จากการที่เรามีการประชุมกันอยู่เรื่อยๆ ระหว่างแม่ -ลูก

ถึงแม้จะมีการแหกกฏกันไปบ้าง (ไม่ว่าแม่ หรือลูก )

คงจะต้องมาตกลงกันอีกเรื่องแล้วล่ะ

ก็เรื่องของ “หน้าที่” ของแต่ละคนไง

และเรื่องของการเคารพความคิดเห็นของแต่ละคนอีกด้วย

ไม่อย่างนั้น.. เห็นที แม่จะต้องหลบไปพักร้อนบ้างแล้วล่ะ

เหอะเหอะ

โอ๊ะ โอ..

อึ้งรับประทานค่ะ

ใช้โทรศัพท์ กับบริการเสริมอะไรเพลินไปอีกล่ะเนี่ยยยย

ที่ใช้อยู่เป็นโปรโมชั่นพิเศษโทรฟรีในเครือข่ายดีแทค

เหมาจ่ายแค่เดือนละ 299.-

ทำไมกลายเป็น 999 บาทไปได้เล่า

ไม่ได้แล้ว..

เห็นทีจะต้องยกเลิกบริการที่ไม่จำเป็นซะก่อนดีกว่า

มีอะไรบ้างล่ะ ..

สมัครอะไรยุ่บยั่บไปหมดอีกแล้วเหรอ

.. calling melody เดือนละ 35.-

ค่าโหลดเพลงไอคีย์ เดือนละ 49.-

sms + mms package เดือนละ 50.-

ยังมีอะไรอีกนะ

อ้อ.. แต่อันนี้คงไม่ยกเลิก

Gprs package เดือนละ 99.- ใช้ได้ 40 ชั่วโมง 3 เดือน

เดือนที่ 4 เป็นต้นไปเหลือ 20 ชั่วโมง

ไม่มีแล้วนี่นา

อ้อ.. ค่าโทรข้ามแดนนี่เองที่ทำให้ค่าใช้จ่ายบานเบิก

เช็คผิดที่ซะงั้น

แต่ก็ดีเหมือนกันที่ได้โอกาสเช็ครายละเอียดการใช้งานบ้าง

แล้วได้ยกเลิกรายการที่ไม่จำเป็นออกไปซะที

หลังจากที่ “ว่าจะ ว่าจะ..” มาตั้งหลายหนแล้ว

จะทำอะไร ต้องลงมือทำทันที

ไม่งั้นจะเสียทั้งเงิน ทั้งโอกาส และเวลาอีกด้วย

อย่าทำแบบนี้เน้อ