ช่วงนี้ ได้ยินแต่คำว่า “งานเข้า”
แถมดูเหมือนจะเจอเข้ากับตัวเองอยู่แทบทุกวันเหมือนกัน
ตั้งแต่ช่วงที่เด็กสอบปลายภาค
และผจญกับการ present โครงงานวิทยาศาสตร์
ที่ดูเหมือนจะไม่มีวันจบสิ้น ..
ไม่แก้ไขประโยคในบทความ
ก่อนนำลงพิมพ์เป็นไวนิล
ก็ต้องแก้ไขรายงาน
แถมงานที่ทำก็เป็นงานกลุ่ม
ที่เด็กๆ ไม่ยอมจับกลุ่มแฝดร่วมกันทำเอง
แต่เข้ากลุ่มกับเพื่อนๆ ในห้องของตัวเอง
ซึ่งแต่ละคน แต่ละห้อง ก็มีปัญหาแตกต่างกันไป
ไม่ว่าจะเป็นการหาวัสดุ อุปกรณ์
และสิ่งที่ต้องนำมาทำการทดลอง
ซึ่ง 2 กลุ่มต้องการน้ำยางดิบมาประกอบการทดลอง
ส่วนอีกกลุ่มไม่ยากในการหาวัตถุดิบ
แต่ยากมากในการกลั่นและสกัดหาเชื้อจากผลไม้
อย่างกล้วย และฝรั่ง
สอบไล่เสร็จ ตั้งแต่วันพฤหัสที่ 5 มีนาคมที่ผ่านมา
แต่เด็กๆ ก็ยังต้องไปติดตามงานจากคุณครูประจำโครงงานวิทย์ฯ
เพื่อที่จะได้เอากลับมาทำรูปเล่มและสั่งพิมพ์ไวนิลแสดงผลงาน
และพร้อมที่จะนำเสนอต่อคณะกรรมการต่อไป
แม่ก็มีหน้าที่วิ่งส่งงานจาก 2 สาว ไปส่งโรงพิมพ์
และเร่งให้เขาทำให้เสร็จเร็วที่สุด
จะได้ไม่มีปัญหาติด ร. ในภายหลัง
ส่วนของพี่ยอดนั้นเสร็จการนำเสนอ
และสอบผ่านเรียบร้อยก่อนแล้ว
.. ค่อยยังชั่วหน่อย
ช่วงปิดเทอมเป็นอะไรที่น่าเบื่อมากมายเลยเชียวล่ะ
นอกจากจะต้องทำทั้งงานราษฎร์ งานหลวงแล้ว
ยังต้องมาทำงานบ้านแบบ (ต้องบ่นไปทำไป) เต็มรูปแบบ
พ่อจะสั่งให้เด็กๆ (และแม่ด้วย-แน่นอน)
ช่วยกันเคลียร์หนังสือเรียนของปีก่อน แพ็คลงลังบริจาค
แถมด้วยการจัดบ้านเกือบหมดทั้งหลัง
และพยายามโละของออกไปจากบ้านให้หมด
(แม่น่าจะโละตัวเองทิ้งไปซะเลยดีกว่านิ เหอะเหอะ)
เฮ้อออออ….ตั้งแต่อัญเชิญคุณแม่บ้านออกไป
และไม่ได้หาคนใหม่มาทดแทน
ช่วงนี้ก็น่าเบื่อที่สุดแล
เจ้าประคุณเอ๊ยยยย
