Archive for the ‘Just for Kids’ Category
อิคคิวซัง
อิคคิวซัง เป็นแค่ตัวการ์ตูนหรือตำนานที่มีอยู่จริง ?
หากย้อนไปเมื่อ 20 ปีก่อน ในไทยมีการ์ตูนญี่ปุ่นที่เข้า
มาฉายในไทยอยู่ไม่กี่เรื่อง ที่คนในสมัยนั้นรู้จักกันดี
เช่น โดราเอม่อน อาราเร่ ผีน้อยคิวทาโร่ และอิคคิวซัง
ซึ่งหลาย ๆ คนคงจะจำกันได้ดี
จนกระทั่งปัจจบันนี้ การ์ตูนที่ยังคงกลับมาฉายในบ้าน
เราก็ยังคงเป็นอิคคิวซัง ซึ่งแพร่ภาพทางช่อง 3 ตอนเย็น ๆ
ทำให้เด็กรุ่นใหม่ก็ยังรู้จัก “เณรน้อยเจ้าปัญญา อิคคิว ซัง”
ความน่ารักของตัวการ์ตูน และเนื้อหาที่สนุกสนาน ยังคง
มาสร้างความบันเทิง ในบ้านเราไม่มีวันจบสิ้น
อิคคิว ซัง จึงเป็นการ์ตูนอมตะอีกเรื่องหนึ่ง
แต่จะมีใครรู้บ้างว่าที่ญี่ปุ่น พระอิคคิว มีอยู่จริง
รวมถึงหลักฐานต่าง ๆ ที่ยืนยันว่า “อิคคิว ซัง”ไม่ใช่แค่
การ์ตูนแต่กลับเกี่ยวข้องกับประวัติศาสตร์ของญี่ปุ่นเลย
ทีเดียว
มารู้จัก “อิคคิว ซัง”กันเถอะค่ะ
เมื่อ 600 ปีที่ผ่านมาเป็นยุค Muromachi (ประมาณ
พศ.1338-1573) ช่วงที่ญี่ปุ่น ยังยึดติดเรื่องศักดินา
อิคคิวซัง เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับเณรน้อย ผู้ฉลาดหลักแหลม
หลังจากโชกุน Yoshimitsu Ashikaga ต้องการจะรวม
ประเทศญี่ปุ่น ในศตวรรษที่ 15 มีพระในนิกายเซน ถือ
กำเนิดขึ้น ที่ใคร ๆ รู้จักในนาม “Ikkyu San (อิคคิว [...]
กำเนิด Hello Kitty
ผู้ที่ให้กำเนิดเจ้าเหมียวสีชมพูหวานแหววเป็นคนแรก
คือ อีกุโกะ ชิมิซึ ดีไซเนอร์ของบริษัทซานริโอ
เธอออกแบบเอาไว้เมื่อปี 1974 ทว่า หลังจากที่สร้างเฮลโล คิตตี้
ขึ้นมาเพียงปีเดียว เธอก็ออกจากบริษัท
และผู้ที่มารับหน้าที่เป็นดีไซเนอร์ให้ คิตตี้ คนที่สองต่อจากชิมูซู
ก็คือ เซ็ตซูโกะ โยนิกูโบ ซึ่งรับช่วงต่อเป็นเวลา 5 ปี
ก่อนที่จะส่งมอบหน้าที่ดังกล่าวมาให้ยูโกะ ยามางูชิ
ซึ่งยังคงเป็นดีไซเนอร์ให้กับเจ้าเหมียวคิตตี้มาจนถึงปัจจุบัน
อันที่จริงคุณๆ ทั้งหลายจะเรียกคิตตี้ว่าเจ้าแมวน้อยไม่ได้แล้วนะ
เพราะหากนับตั้งแต่วันที่เธอถือกำเนิดขึ้นมา (1 พฤศจิกายน 1974)
จนถึงตอนนี้อายุอานามของเธอก็ปาเข้าไปจะ 35 ปีแล้ว
น่าจะเป็นคุณน้า คุณป้าไปแล้วด้วยซ้ำ
ที่เฮลโล คิตตี้ มีชื่อเป็นภาษาอังกฤษก็เพราะว่า
ในช่วงที่มันถูกสร้างขึ้นมานั้นกระแสนิยมในวัฒนธรรมแบบชาวผู้ดี
เป็นที่คลั่งไคล้มากในหมู่เด็กสาวแดนปลาดิบ
ซึ่งเป็นกลุ่มเป้าหมายทางการตลาดของบริษัทซานริโอ
โดยชื่อคิตตี้มาจากชื่อแมวตัวหนึ่งของ อลิซ
ซึ่งเป็นตัวละครในหนังสือ
ชื่อ “Through the Looking-Glass” ของ ลูว์อิส แคร์โรล
เดิมทีคิตตี้ถูกสร้างขึ้นมา
เพื่อใช้เป็นตราสัญลักษณ์ให้แก่ผลิตภัณฑ์
ประเภทของใช้กระจุกกระจิกสำหรับเด็กสาว
ตัวอย่างเช่น อุปกรณ์เครื่องเขียน กระเป๋าสตางค์
หรือกระทั่งเครื่องประดับ และเฟอร์นิเจอร์เป็นต้น
แต่ปัจจุบัน ตราสัญลักษณ์รูปเจ้าเหมียวสีชมพูไม่มีปากตัวนี้
ได้โผล่ไปปรากฏอยู่บน ผลิตภัณฑ์แทบจะทุกชนิด
เรียกได้ว่าตั้งแต่สากกะเบือยันเรือรบเลยทีเดียวด้วย
เพราะกระแสนิยมในตัวเจ้าเหมียวที่แพร่กระจายออกไปทั่วโลกนี่เอง
ที่ทำให้ไม่ว่าบริษัทซานริโอ จะผลิตสินค้าตัวใหม่ตัวไหนออกมาสู่ตลาด
ก็จะได้รับการตอบรับจากบรรดาคิตตี้แฟนคลับอยู่เสมอๆ
กระแสนิยมในตัวคิตตี้ทำให้เธอไม่ได้เป็นเพียงแค่ตราสัญลักษณ์
บนผลิตภัณฑ์ หากแต่เธอยังถูกจับให้เป็นตัวการ์ตูนที่มีชีวิต จิตใจ
มีประวัติส่วนตัวไม่ต่างจากตัวการ์ตูนยอดนิยมๆ ตัวอื่นๆ อีกด้วย
การ์ตูนเฮลโล คิตตี้ เรื่องแรกสุด
(Hello Kitty’s Furry Tale Theatre)
ออกอากาศเมื่อปี 1987 ก่อนที่ผู้ผลิตการ์ตูนทีวีชาวอเมริกัน
จะสร้างการ์ตูน “Hello Kitty and [...]
โดราเอมอน
กำเนิดโดราเอมอน
โดราเอมอนถือกำเนิดขึ้นในปี 2112 และถูก เชวาชิ เหลนของเหลนของโนบิตะ ขอร้องให้
เดินทางไปแก้ไขชีวิตอันแสนจะย่ำแย่ของบรรพบุรุษ โดยความสามารถพิเศษ
ของโดราเอมอนจะมี…..
ตาอินฟาเรด…. สามารถมองเห็นในที่มืดได้
จมูก…. จะไวต่อกลิ่นแป้งทอดเป็นพิเศษ (จำเป็นไหมเนี่ยะ)
มือพิเศษ…. สามารถดูดเกาะติดได้ทุกอย่าง (แต่คงไม่เท่า สไปเดอร์-แมน เขาหรอก)
ปาก…. สามารถพูดภาษาแมวได้ (ก็เป็นแมวไม่ใช่เหรอ!)
กระเป๋าสี่มิติ…. ภายในเป็นสี่มิติจึงสามารถใส่ของได้สารพัด (ถ้าโดราเอมอนไม่มีกระเป๋าขึ้นมาก็จบซีเนอะ)
หาง….. ถ้าโดนดึงหาง เครื่องจะหยุดทำงาน (จุดอ่อนของโดราเอมอน)
เท้า…. เท้าสามารถลอยจากพื้นได้ด้วยพลังแรงดึงดูด เพราะอย่างงี้เท้าโดราเอมอนจึงไม่เคยดำ!
หู…. ความเป็นจริงแล้วโดราเอมอนจะมีหูอยู่ด้วย แต่เพราะโดนหนูกัดหู
ทำให้โดราเอมอนไม่มีหูเหมือนกับหุ่นแมวตัวอื่น ๆ
Mickey Mouse
Mickey Mouse is proof that good guys finish first.
With an optimistic outlook on life and a boyishly enthusiastic nature,
these are the traits that make Mickey a real winner.
He’s a friendly kid-at-heart whose wholesome values
and can-do spirit endear Mickey to everyone he meets.
Unassuming and modest, he’s an all-around “regular” guy
who remains humble despite all his fame [...]
