คิดว่าหลายคนคงเคยพบกับความรู้สึกนี้
คงจะมีบางวัน
ที่ไม่อยากจะทำอะไรเลย
แม้จะดูหนัง ฟังเพลง หรือเล่นคอมฯ
หรือขนาดกระทั่ง
ไม่อยากจะพบเจอผู้คน ซะด้วยซ้ำ
อาจจะเป็นเพราะ ภาระกิจประจำวัน
ที่เป็นแบบเดิมๆ ซ้ำซาก จำเจ
… หรือต้องพบปะ เจรจา กับผู้คนมากมาย หลากประเภท
จนกระทั่งความรู้สึกเบื่อหน่าย
เริ่มมาเยือน อย่างไม่รู้ตัว
ถึงขนาดอยากให้โลกทั้งโลก หยุดนิ่ง
เหมือนกับการกดปุ่ม freeze หรือ pause เครื่องเล่นอีเล็กทรอนิคส์
เพราะ อยากให้ทุกอย่างสงบนิ่ง
และ … หยุดความวุ่นวายรอบตัวทั้งหมด
แต่สิ่งเป็นจริงที่ทำได้
ก็คงได้เพียงแค่หลับตา ปิดหู ปิดใจ
กระนั้นแล้ว
ก็คงใช้วิธีนี้ได้เพียงชั่วครั้งชั่วคราว
… ไม่มีใครที่จะสามารถตัดทุกสิ่ง ทุกอย่างออกไปได้ในพริบตา
เว้นแต่
… ใน
จินตนาการ
หากเหนื่อยนัก และพักไม่ได้
ลองนั่งนิ่งๆ สูดลมหายใจเข้าไปลึกๆ
ปล่อยสมองให้โล่ง … ว่าง
จินตนาการถึงหาดทรายกว้าง
ลมทะเลเอื่อยๆ
… คลื่นทะเลที่สงบ
หรือจะนึกไปถึง น้ำตก ที่มีน้ำใส ไหลเย็น
… นึกถึง สวนดอกไม้ และท้องฟ้ากว้าง
จินตนาการไกล ว่าเป็นนก กางปีกกว้าง
บินขึ้นสูง เทียมเมฆ
แล้วร่อนลงมาอย่างช้าๆ
กลับลงมาที่เดิม
กลางโต๊ะทำงาน ท่ามกลางสรรพเสียง
แล้วลืมตาขึ้น
ทำงานต่ออย่างมีความสุข
อย่าคร่ำเคร่งกันนักเลย
คน นะคะ
ไม่ใช่หุ่นยนต์ หรือเครื่องจักร
ที่ไม่มีชีวิตจิตใจ
ใส่ใจในสุขภาพของตัวเอง
และหาโอกาสหันไปมองคนข้างๆ ตัวบ้าง
เหนื่อยนักพักเสียบ้าง
หัดปล่อยวางภาระลง
เพื่อฐานะอันมั่นคง
หากชีพปลง…ทำเพื่อใคร
เหนื่อยนักพักเสียหน่อย
งานมาก-น้อยค่อยทำไป
หากร่างกายทานไม่ไหว
จะโทษใคร.. โทษตัวเอง
napa
หาความบันเทิง ทางใจ ให้ตัวเองกันบ้างนะคะ
หาเวลาสร้างความแข็งแรงให้กับตัวเอง
ทั้งทางร่างกาย และจิตใจ
ขอให้มีความสุข กับชีวิตประจำวันค่ะ
