napa 
4, September
ทุกวันนี้ ทุกคนต่างก็มีหน้าที่ด้วยกันทั้งนั้น
ไม่ว่าจะเป็นเด็กหรือผู้ใหญ่
เด็กมีหน้าที่เรียน
ก็ต้องรับผิดชอบเรื่องการเรียนของตัวเองไปให้ดี
ผู้ใหญ่มีหน้าที่การงานที่จะต้องทำ
ก็ทำไปให้ได้ผลงานที่ดีออกมา
บางคนก็ว่างานเยอะเกินไป
ภาระมีมากมายเหลือเกิน
บางคนก็มีงานน้อยนิด หรือไม่มีอะไรให้ต้องรับผิดชอบ
เวลาก็มี 24 ชั่วโมงเท่าๆกัน
แล้วทำไมบางครั้ง ถึงรู้สึกเหมือนกับมันไม่พอ
สิ่งที่พบ ที่เห็น และพบเจอ
ทำให้เห็นความแตกต่างชัดเจนขึ้นมาก
นั่นคือภาระที่แตกต่างกัน
บางคนมีภาระอันน้อยนิดก็คิดว่ามากแล้ว
บางคนมีภาระอันมากมาย
แต่ไม่บ่นให้ใครคิดว่าไม่มีปัญญา
บางคนก็วิ่งหาภาระใส่ตัว
.. อย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย
และบางคนก็เพิกเฉยกับภาระที่ต้องจัดการ
หรือหลีกเลี่ยงการมีส่วนร่วมในการรับผิดชอบ
ก็มีบ้าง บางครั้ง ที่อาจจะรู้สึกน้อยใจในโชคชะตา
เพราะสิ่งที่พยายามทำอย่างสุดความสามารถในตอนนี้
ก็คือหน้าที่ของ “แม่“
แม่ของเด็กแฝดสาม อายุ 13ปี
วัยที่จะเริ่มต้นก้าวเท้าเข้าสู่วัยรุ่นตอนต้น
วัยสุดแสบแสนลวดลาย
ที่บางครั้งเหมือนจะเข้าใจไปทุกเรื่อง
แต่บางทีก็ทำไม่รู้ไม่ชี้ ตีหน้าเซ่อซะงั้น 
แต่ก่อนยังมีก๋งให้ช่วยจัดการให้ได้บ้าง
แต่ก๋งก็เสียไปเกือบ 2 ปีแล้ว
เลยไม่รู้จะเอาลูกไปหย่อนลงตรงไหนได้อีก
ที่ลูกมีความสุขได้โดยไม่ต้องพึ่งพาแม่
ตอนจับแยกเจ้าคนกลางไปนอนบ้านก๋ง
ก๋งบอกว่าไม่เห็นจะดื้อเลย น่ารักมาก
ตื่นแต่เช้า อาบน้ำแต่งชุดนักเรียนเสร็จแล้ว
ถึงจะไปปลุกก๋งไปอาบน้ำ แล้วออกไปกินแต่เตี้ยมกัน
ก่อนจะส่งไปโรงเรียน
ทำไมเวลาอยู่กับแม่ ถึงได้ปลุกยากเย็นแสนเข็ญ
เกี่ยงกันลุกจากที่นอนได้ทุกเช้าก็ไม่รู้
เวลาจะนอนก็แสนจะดึก แม่ไม่โวยก็ไม่นอนเด็ดขาด
เฮ้อออออออ….
ตอนยังเป็นเด็กทารก ก็คิดว่าเหนื่อยยากหนักหนาแล้ว
แต่ที่ไหนได้.. ยิ่งโต แม่ยิ่งเหนื่อย
เหนื่อยกับการพูดซ้ำๆ อย่างที่แม่ไม่เคยชอบเลย
-การบ้านมีกี่อย่าง
-รายงานสังคมเสร็จแล้วหรือยัง
-สอบเคมีเป็นยังไงบ้าง ทำได้รึเปล่า
-เมื่อไหร่จะสอบโครงงานวิทย์
แบ่งงานกันกับเพื่อนๆ ดีแล้วหรือยัง
-จะสอบไล่แล้ว ยังมีงานค้างอยู่มั้ย
-จัดตารางสอนแล้วยังลูก
ฯลฯ
หรือว่าแม่วุ่นวายมากไปก็ไม่รุ 
อย่างไรก็ดี
จากการที่เรามีการประชุมกันอยู่เรื่อยๆ ระหว่างแม่ -ลูก
ถึงแม้จะมีการแหกกฏกันไปบ้าง (ไม่ว่าแม่ หรือลูก 
)
คงจะต้องมาตกลงกันอีกเรื่องแล้วล่ะ
ก็เรื่องของ “หน้าที่” ของแต่ละคนไง
และเรื่องของการเคารพความคิดเห็นของแต่ละคนอีกด้วย
ไม่อย่างนั้น.. เห็นที แม่จะต้องหลบไปพักร้อนบ้างแล้วล่ะ
เหอะเหอะ 
